Urządzenia dla turystyki specjalistycznej

System ?inclusive-tours” i międzynarodowe systemy hotelowe

admin — Fri, 27 Jun 2008 16:42:18 +0000

W programowaniu zagospodarowania kraju dla potrzeb zagranicznej turystyki przyjazdowej należy zwrócić szczególną uwagę na zaspokajanie potrzeb tych rodzajów ruchu turystycznego, które na międzynarodowym rynku turystycznym charakte
ryzują się naj większą dynamiką rozwojową oraz największym potencjałem ekonomicznym. Cechy te ma w wysokim stopniu system organizacyjno-ekonomiczny turystyki, określany najczęściej angielską nazwą “inclu-swe-tours”. Istota tego systemu polega na organizowaniu grupowych podróży turystycznych krajoznawczych i wypoczynkowych, a ostatnio także w coraz większej mierze specjalistycznych, w których organizator, nazywany zazwyczaj turoperatorem, oferuje uczestnikowi określony program turystyczny i usługowy, zapewniający zaspokojenie wszystkich jego ważniejszych potrzeb w czasie całej podróży.
Tak np. uczestnikowi wycieczki krajoznawczej turoperator załatwia formalności paszportowo-wizowe, zapewnia przejazdy, zakwaterowanie i wyżywienie oraz pełny program krajoznawczy i rozrywkowy. Za wszystkie te usługi uczestnik płaci zryczałtowaną cenę, która jest z reguły znacznie niższa aniżeli suma cen rynkowych poszczególnych świadczeń.
Fakt, że w systemie ?inclusive-tours” turysta podróżuje znacznie taniej i praktycznie bez jakichkolwiek kłopotów jest przyczyną ogromnej i nadal rosnącej popularności tego systemu.
Z kolei dla turoperatorów, a więc dla biur podróży i powiązanych z nimi organizacji transportowych, hotelowych itp., system ten, mimo zniżonych cen jednostkowych przynosi znacznie większe zyski, głównie dzięki obniżce kosztów własnych w wyniku pełniejszego wykorzystania potencjału usługowego bazy transportowej, noclegowej, żywieniowej i towarzyszącej, standaryzacji usług i związanym z tym uproszczeniom organizacyjnym, jak również dzięki zwiększeniu obrotów w związku z rosnącą liczbą klientów.

Turystyka krajowa i zagraniczna a budownictwo urządzeń

admin — Fri, 27 Jun 2008 16:41:20 +0000

Nasuwa się obecnie pytanie, w jakim stopniu urządzenia przeznaczone dla turystów zagranicznych powinny być powiązane z siecią urządzeń obsługujących turystów krajowych. Pytanie to można sformułować jeszcze bardziej krańcowo: czy urządzenia realizowane w ramach programów aktywizacji turystyki zagranicznej powinny być ogólnodostępne, czy też możliwości korzystania z nich przez turystów krajowych powinny być w mniejszym lub większym stopniu ograniczone? Pytania takie dotyczyć mogą całych ośrodków turystycznych albo tylko pojedynczych urządzeń. Oba te aspekty trzeba omówić osobno.
Przy rozpatrywaniu problemu czy celowe byłoby przeznaczenie już istniejących lub budowanie nowych kompleksowo wyposażonych ośrodków i obiektów turystycznych w zasadzie tylko dla turystów zagranicznych trzeba zwrócić uwagę na dwa fakty.
Niezależnie od tych rozważań jest jeszcze jedna zasadnicza przyczyna, dla której nie powinniśmy w Polsce tworzyć odrębnych ośrodków i urządzeń dla turystów zagranicznych. Jest nią samopoczucie naszych gości. Turyści zagraniczni w znacznej większości przyjeżdżają do Polski po to, aby poznać nasz kraj i życie naszego narodu. Im więcej taki turysta będzie miał warunków do bezpośrednich kontaktów i obserwacji, tym pobyt u nas będzie uważał za bardziej udany. A to jest przecież najważniejsze dla kraju, który dopiero zaczyna wchodzić na międzyna-rodowy rynek turystyczny.
Stosując generalnie zasadę, że wszystkie urządzenia turystyczne są dostępne dla wszystkich, nie można jednak zapominać o tym, że turysta zagraniczny za usługi płaci dewizami. Dlatego też słuszne jest, aby potrzeby jego były zaspokajane w pierwszej kolejności przed turystami krajowymi. Stosowanie tej zasady będzie tak długo konieczne, jak długo odczuwać będziemy deficyt turystycznych urządzeń usługowych.

Programy zagospodarowania rejonów i miast

admin — Fri, 27 Jun 2008 16:39:59 +0000

Pierwszy typ regionów charakteryzuje się tylko ograniczoną liczbą obiektów albo terenów o wybitnych walorach. Zakłada się, że do regionów tych będą przyjeżdżać tylko tacy turyści zagraniczni, których specjalnie interesują znajdujące się tam walory. System przygotowania regionów tego typu dla turystów zagranicznych nazywa się zagospodarowaniem punktowym lub zagospodarowaniem gniazdowym. Polega ono na przystosowaniu najciekawszych walorów, na zapewnieniu ich dostępności oraz na wyposażeniu w niezbędne urządzenia obsługowe.
W drugim typie regionów występuje znaczenie więcej walorów krajoznawczych o znaczeniu międzynarodowym. Regiony tego typu mogą być już w większym stopniu włączane do programów wycieczek zbiorowych. Również dla ruchu indywidualnego mają one wyższy stopień atrakcyjności. W regionach tych stosuje się system zagospodarowania sieciowego. System ten polega na odpowiednim przystosowaniu wszystkich atrakcyjnych walorów
oraz na zagospodarowaniu pewnej liczby miejscowości i arterii komunikacyjnych. Zagospodarowanie nie ogranicza się tu tylko do niezbędnych elementów bazy, lecz obejmuje wszystkie rodzaje urządzeń noclegowych, żywieniowych, komunikacyjnych i towarzyszących, z jakich turyści korzystają w podobnych warunkach za granicą.
Trzeci typ regionów cechuje się tym, że zagraniczny ruch turystyczny może stać się w nim zjawiskiem masowym. Są to regiony o szczególnie dużych i różnorodnych walorach turystycznych, krajoznawczych i specjalistycznych, o bardzo korzystnych warunkach dostępności komunikacyjnej i stosunkowo wysokim poziomie już istniejącego zagospodarowania dla turystyki krajowej. W regionach tego typu system zagospodarowania punktowego lub sieciowego jest już niewystarczający. Zaspokojenie potrzeb wielkiej liczby turystów zagranicznych oraz krajowych wymaga przystosowania całego regionu do ich obsługi. System ten nazywa się zagospodarowaniem kompleksowym. Obejmuje on przystosowanie do potrzeb turysty wszystkich walorów turystycznych, wszystkich miejscowości oraz wszystkich ważniejszych urządzeń komunikacyjnych

Analiza atrakcyjności turystycznej

admin — Fri, 27 Jun 2008 16:39:20 +0000

Przy podejmowaniu prac nad zagospodarowaniem turystycznym dla potrzeb turystów zagranicznych można napotkać dwie różne sytuacje. W pierwszym wypadku na odnośnym obszarze występuje już rozwinięty zagraniczny ruch turystyczny. Wtedy podstawowym celem podejmowanych przedsięwzięć w zakresie zagospodarowania turystycznego będzie zaspokojenie już sprecyzowanego, rzczywiście występującego zapotrzebowania turystów zagranicznych na usługi turystyczne. Zadanie zagospodarowania turystycznego polega więc tutaj na zmniejszeniu, a w miarę możliwości na likwidacji istniejących dysproporcji między popytem na turystyczne usługi komunikacyjne, noclegowe, żywieniowe i towarzyszące a ich faktyczną podażą.
W drugim wypadku obszar nie jest jeszcze przedmiotem poważniejszego zainteresowania ze strony turystów zagranicznych. W tego typu kraju, regionie lub miejscowości głównym celem zagospodarowania turystycznego jest stworzenie materialnych podstaw aktywizacji przyjazdów turystów zagranicznych.
Polska należy do krajów, w których zagraniczna turystyka przyjazdowa nie odgrywa ciągle jeszcze większej roli zarówno pod względem liczby przybywających turystów, jak i pod względem znaczenia gospodarczego. Z tego względu programowanie zagospodarowania turystycznego dla potrzeb ruchu zagranicznego ma w naszych warunkach najczęściej chrakter aktywizacyj-ny.

Podstawowe elementy zagospodarowania

admin — Fri, 27 Jun 2008 16:36:53 +0000

Potrzeby turystyki motorowodnej nie różnią się w podstawowych elementach od potrzeb turystyki żeglarskiej i kajakowej. Specyficznym elementem zagospodarowania akwenówi szlaków turystyki motorowodnej są punkty zaopatrzenia w materiały pędne. Ponieważ każdy silnik wymaga odpowiedniej obsługi, a ponadto powinien być poddawany co roku remontowi bieżącemu lub kapitalnemu, są potrzebne także wyspecjalizowane warsztaty remontowe.
Punkty zaopatrzenia w paliwo mogą być lokalizowane wszędzie tam, gdzie zachodzi potrzeba. Usługi konserwacyjne oraz remonty bieżące i średnie mogą świadczyć rzemieślnicy posiadający warsztaty w pobliżu ośrodków motorowodnych oraz przy szlakach i akwenach turystyki motorowodnej. Samodzielnych baz dla turystyki motorowodnej nie buduje się. Stanowią one zawsze element baz żeglarskich lub baz turystyki wodnej. .Rozwiązanie to jest celowe dlatego, że coraz więcej jachtów i łodzi żeglarskich oraz kajaków jest zaopatrywanych w silniki pomocnicze.
Podstawowym elementem zagospodarowania turystycznego dla potrzeb turystyki wędkarskiej są schroniska wędkarskie. Schroniska wędkarskie lokalizuje się nad brzegami jezior i rzek, zasobnych w ryby, w zasadzie z dala od osiedli ludzkich i ruchliwych dróg